15o ΚΥΝΗΓΙ ΘΗΣΑΥΡΟΥ. Για όλα τα παιδιά το 2ο

Κάποτε το πιο γέρικο δέντρο στην αυλή μας, είχε έναν πολύ καλό φίλο που ζούσε σε ένα δάσος στο πιο ψηλό βουνό του κόσμου. Το όνομα του ήταν Πευκάκι και ήταν στολισμένο όμορφες πράσινες βελόνες όπου ο άνεμος έπαιζε μουσική μαζί τους όλη μέρα και ο ήλιος τις έκανε να λάμπουν. Το Πευκάκι όμως ήταν δυστυχισμένο γιατί δεν ήθελε βελόνες ήθελε φύλλα. Μια μέρα λοιπόν που δεν άντεχε άλλο είπε:

-       Οι βελόνες μου είναι πάντα πράσινες και με τσιμπάνε. Θέλω χρυσά φύλλα για να είμαι το πιο σπάνιο δέντρο του δάσους.

Μια νεράιδα άκουσε την επιθυμία τού δέντρου και το βράδυ την πραγματοποίησε. Το επόμενο πρωί όταν το Πευκάκι άνοιξε τα μάτια του, είδε τα χρυσά φύλλα και μονολόγησε:

-       Είμαι τόσο ευτυχισμένο. Έχω χρυσά φύλλα που λαμπυρίζουν όσο τίποτα άλλο μέσα στο δάσος. Νιώθω τόσο ξεχωριστό.

Πίσω από κάτι δέντρα ήταν τέσσερις κλέφτες που αμέσως παρατήρησαν τα χρυσά φύλλα και έτρεξαν να τα αρπάξουν. Όταν πήραν όλα τα φύλλα το Πευκάκι μας έμεινε μόνο με τα κλαδιά του και άρχισε να κλαίει μέχρι που το πήρε ο ύπνος. Η νεράιδα το βράδυ άλλαξε πάλι τα φύλλα στο Πευκάκι. Το επόμενο πρωί όταν το Πευκάκι άνοιξε τα μάτια του, είδε τα γυάλινα φύλλα του και είπε:

-       Τα φύλλα μου είναι γυάλινα. Είναι υπέροχα. Νιώθω τόσο μοναδικό.

Το μεσημέρι όμως ο άνεμος άρχισε να δυναμώνει και έριξε όλα τα φύλλα του δέντρου μας ωσότου έμεινε μόνο με τα κλαδιά του. Άρχισε να κλαίει μέχρι που το πήρε ο ύπνος. Η νεράιδα το βράδυ άλλαξε το λυπήθηκε και άλλαξε πάλι τα φύλλα στο Πευκάκι. Το επόμενο πρωί όταν το Πευκάκι άνοιξε τα μάτια του είπε:

-       Αυτά τα φύλλα ήθελα πάντα. Καταπράσινα πλατιά και τόσο όμορφα. Είμαι το πιο ευτυχισμένο δέντρο του κόσμου.

Ένας θάμνος που βρισκόταν λίγο πιο δίπλα είχε αρχίσει να κουνιέται. Μονομιάς πεταχτήκαν από πίσω του πέντε πεινασμένες κατσίκες που όρμησαν στο Πευκάκι και του έφαγαν όλα τα φύλλα του. Άρχισε να κλαίει μέχρι που το πήρε ο ύπνος. Η νεράιδα το βράδυ άλλαξε φύλλα στο Πευκάκι. Το επόμενο πρωί όταν το Πευκάκι άνοιξε τα μάτια του είπε:

-       Τι παράξενο! Τι συνέβη γιατί έχω πίσω τις βελόνες μου; Tι ήθελε να μου πει η νεράιδα;

Το δέντρο δυσκολευόταν να καταλάβει και για αυτό αποφάσισε να επισκεφτεί το σχολείο μας και το παλιό του φίλο , το γέρικο δέντρο της αυλής του σχολείου, στο Καμαράκι

............................... συνεχίζεται


Αφίσα: 15ο ΚΥΝΗΓΙ ΘΗΣΑΥΡΟΥ, εδώ

Οδηγίες για τις ομάδες, εδώ


 


Ώρα για μελέτη εδώ κι εδώ


PEACE 4 3 2022

 

Εφημερίδα ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ