Η σχολική Ψυχολόγος του σχολείου μας δίπλα στα παιδιά μας και στους γονείς που τη χρειάζονται. Προσαρμογή σε μια νέα συνθήκη, στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση

Η κατάσταση που ζούμε σε παγκόσμιο επίπεδο, με τον κατ'οικον περιορισμό, είναι μια ασυνήθιστη συνθήκη που έφερε αλλαγές σε όλους τους τομείς της ζωής. Όπως όλες οι ανατρεπτικές καταστάσεις, μας έβγαλε από το καθημερινό μας πρόγραμμα και τη ρουτίνα. Μια από αυτές ήταν το κλείσιμο των σχολείων που είχε ως αποτέλεσμα να σταματήσει το μάθημα στις σχολικές τάξεις κι η ζωντανή επικοινωνία στο χώρο του σχολείο και να ξεκινήσει η εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Ο νέος αυτός τρόπος εκπαίδευσης, όπως άλλωστε κάθε αλλαγή στη ζωή κι η ανάγκη για προσαρμογή σε νέα δεδομένα, είναι απόλυτα φυσιολογικό να δημιούργησε συναισθήματα άγχους κι ανασφάλειας σε πολλούς. Πολλοί γονείς αισθάνονται ότι χρειάζεται να αναλάβουν το ρόλο του δασκάλου για τα παιδιά, ενώ εκείνα με το να παραμένουν συνέχεια μέσα στο σπίτι, δεν έχουν πάντα την ίδια διάθεση να ανταπεξέλθουν στις μαθησιακές τους υποχρεώσεις.

Επιπρόσθετα, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τον ίδιο βαθμό εξοικείωσης με την τεχνολογία. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν είχαν ως τώρα ψηφιακούς λογαριασμούς και δεν έκαναν χρήση υπολογιστών. Τα νέα αυτά στοιχεία έρχονται να προσαρμοστούν στο ότι όλοι βρισκόμαστε στο σπίτι και χρειάζεται να πραγματοποιήσουμε όλες μας τις δράσεις εκεί. Έτσι, δεν μπορεί να τηρηθεί πάντα με συνέπεια ένα πρόγραμμα και ενδεχομένως να αισθανόμαστε άσχημα για αυτό.

Εκείνο που είναι χρήσιμο να θυμόμαστε είναι ότι το βασικό νόημα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης είναι ένας τρόπος να διατηρήσουμε επαφή με τους δασκάλους και το σχολείο, που αποτελεί ένα ουσιαστικό μέρος της καθημερινότητας των παιδιών μας. Η κάλυψη της σχολικής ύλης χωρίς την άμεση αλληλεπίδραση κι επαφή δασκάλου - μαθητή είναι δύσκολη. Ο άνθρωπος μαθαίνει κυρίως δίπλα στο "σημαντικό άλλο", από το βλέμμα και το άγγιγμα. Έχει ανάγκη, όμως, από την επικοινωνία, με όποιον τρόπο μπορεί αυτή να πραγματοποιηθεί και στην παρούσα φάση έχουμε ως μέσο τις οθόνες.

Μπορούμε να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία να αναδείξουμε την ωφέλιμη χρήση της τεχνολογίας στη ζωή μας. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά θα μπορούν να δουν τους υπολογιστές σαν εργαλείο που μπορεί να μας βοηθήσει και να μας συνδέσει. Χρειάζεται, όμως, προσοχή να μη γίνει κατάχρηση. Καλό είναι να αντιπαραβάλουμε τη ζωή εκτός οθόνης και πόσα άλλα χρήσιμα και δημιουργικά πράγματα μπορούμε να κάνουμε. Χρησιμοποιούμε, λοιπόν, τα ηλεκτρονικά μέσα για τη δουλειά μας αλλά κάνουμε πολλά άλλα πράγματα εκτός αυτών (χειροτεχνίες, μαγειρική, μουσική, χορό, παιχνίδι, γυμναστική).

Αξίζει να έχουμε στο νου ότι η νέα αυτή κατάσταση δεν μπορεί να αντικαταστήσει το σχολείο. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη συνθήκη που δεν πρόκειται, όμως, να διαρκέσει για πάντα. Είναι σίγουρα δύσκολο, ειδικά αν έχουμε παιδιά σε διαφορετικές σχολικές βαθμίδες να συντονιστούμε όλοι στον ίδιο χώρο και να ανταπεξέλθουμε ικανοποιητικά σε όλες τις υποχρεώσεις. Αν μας είναι δύσκολη η εξ αποστάσεως εκπαίδευση επικοινωνούμε με τους εκπαιδευτικούς και το σχολείο μας για βοήθεια. Στην παρούσα φάση είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσουμε ένα πρόγραμμα κι ένα ρυθμό στη ζωή μας που θα εμπεριέχει και την επαφή με το σχολείο. Αυτό θα μας βοηθήσει πολύ σε μια ομαλότερη μετάβαση στα νέα δεδομένα.

Κωνσταντίνα Δεληγιάννη

Σχολική Ψυχολόγος

2ο Δημοτικό Σχολείο Ρεθύμνου


Εκτύπωση   Email